Luty przyniósł istotne zmiany między innymi w Kodeksie spółek handlowych. Nowelizacja tej ustawy obejmuje przede wszystkim na:
- nałożeniu na zarząd spółki obowiązku zgłaszania aktualnych danych podmiotowi prowadzącemu rejestr akcjonariuszy w terminie siedmiu dni od dnia wystąpienia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu;
- nałożeniu na podmiot prowadzący rejestr akcjonariuszy obowiązku zawiadomienia sądu rejestrowego – za pośrednictwem systemu teleinformatycznego – o wygaśnięciu albo rozwiązaniu umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy, ze wskazaniem daty jej wygaśnięcia albo rozwiązania, w terminie siedmiu dni;
- wprowadzeniu rozwiązania, że do wniosku o wykreślenie spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, w związku z likwidacją spółki, będzie musiał być dołączony wykaz akcjonariuszy spółki;
- rozstrzygnięciu o formie prawnej oświadczenia o zgodzie na wpis w rejestrze akcjonariuszy, składanego przez osobę, której uprawnienia mają być wykreślone, zmienione lub obciążone przez wpis w rejestrze akcjonariuszy;
- rozszerzeniu zakresu danych, które będą ujawniane w rejestrze akcjonariuszy z jednoczesnym określeniem dopuszczalnego zakresu ich przetwarzania;
- rozszerzeniu katalogu przesłanek utraty ważności świadectwa rejestrowego;
- rezygnacji z podziału akcji na akcje imienne i na okaziciela – co skutkuje także wprowadzeniem szeregu zmian dostosowawczych w innych ustawach.
Zmiany w powyższej ustawie implikowały koniecznością dokonania nowelizacji w ustawach powiązanych. Jedną z nich jest ustawa o Krajowym Rejestrze Sądowym, w której przepisach przewidziano, poza uregulowaniami harmonizacyjnymi ze zmianami wprowadzonymi w KSH, aby w rejestrze przedsiębiorców była ujawniana informacja o podmiocie prowadzącym rejestr akcjonariuszy spółki albo depozyt papierów wartościowych, w których są zarejestrowane akcje ze wskazaniem oznaczenia tego podmiotu. Ponadto dodano w niej rozwiązanie zobowiązujące do przekazania sądowi rejestrowemu wykazu akcjonariuszy spółki, sporządzonego według stanu po zatwierdzeniu sprawozdania likwidacyjnego albo według stanu na dzień wskazany przez sąd rejestrowy.
Kolejną znowelizowaną w związku z tym ustawą jest ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, w której dodano rozwiązanie przewidujące, że po rozwiązaniu umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy, spoczywający na firmie inwestycyjnej obowiązek przechowywania i archiwizacji dokumentów będzie dotyczył kopii rejestru akcjonariuszy oraz kopii dokumentów związanych z jego prowadzeniem. Po rozwiązaniu umowy o prowadzenie rejestru akcjonariuszy firma inwestycyjna będzie obowiązana przekazać rejestr oraz dokumenty związane z jego prowadzeniem podmiotowi, który przejął prowadzenie rejestru akcjonariuszy, wskazanemu przez spółkę.
Luty przyniósł także ustawę o wygaszeniu rozwiązań wynikających z ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, która przewiduje systemową regulację dla ochrony czasowej udzielanej cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy opuścili swój kraj pochodzenia z powodu obcej inwazji, wojny domowej, konfliktów etnicznych lub rażących naruszeń praw człowieka.
Przedmiotowa ustawa ma stanowić podstawowy akt krajowy kompleksowo wdrażający dyrektywę Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych standardów przyznawania ochrony czasowej na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między Państwami Członkowskim związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami, niezależnie od kraju pochodzenia uchodźców.
W luty przyniósł także wejście do porządku prawnego ustawy o zmianie ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa oraz niektórych innych ustaw, która jednak w części została przez Prezydenta RP skierowana do oceny przez Trybunał Konstytucyjny.
Przedmiotowa ustawa zmienia przepisy obowiązującej ustawy systemie cyberbezpieczeństwa, aby zapewnić kompleksowy system cyberbezpieczeństwa oraz podnieść poziom odporności na cyberzagrożenia oraz poziomu ochrony informacji w sektorach: publicznym, militarnym i prywatnym. Ponadto wdraża ona do polskiego porządku prawnego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2555 z dnia 14 grudnia 2022 r. w sprawie środków na rzecz wysokiego wspólnego poziomu cyberbezpieczeństwa na terytorium Unii, zmieniającą rozporządzenie (UE) nr 910/2014 i dyrektywę (UE) 2018/1972 oraz uchylającą dyrektywę (UE) 2016/1148 – zwanej dalej „dyrektywa NIS 2” lub „dyrektywą 2022/2555” tak by polskie regulacje z zakresu cyberbezpieczeństwa były spójne z rozwiązaniami przyjętymi na poziomie Unii Europejskiej.
Uchwalona ustawa dostosowuje krajowy system cyberbezpieczeństwa do zmienionego otoczenia cyfrowego i rosnącej skali zagrożeń w cyberprzestrzeni. Zmiany obejmują m.in. rozszerzenie katalogu podmiotów objętych obowiązkami, zastąpienie dotychczasowego podziału na operatorów usług kluczowych i dostawców usług cyfrowych nową kategorią podmiotów kluczowych i podmiotów ważnych, wzmocnienie systemu reagowania na incydenty oraz do-precyzowanie ról organów odpowiedzialnych za cyberbezpieczeństwo.
Ustawa wprowadza nową strukturę krajowego systemu cyberbezpieczeństwa, rozszerza obowiązki podmiotów publicznych i prywatnych w obszarze cyberbezpieczeństwa, określa na nowo kompetencje organów państwowych oraz wprowadza mechanizmy prewencyjne i kontrolne w odniesieniu do podmiotów kluczowych i ważnych. W ustawie wprowadzono też definicję podmiotów kluczowych, czyli tych, których działanie ma istotne znaczenie dla funkcjonowania państwa i gospodarki, oraz podmiotów ważnych, które mimo mniejszej skali działania nadal muszą spełniać obowiązki w zakresie cyberbezpieczeństwa, w tym zgłaszać incydenty i stosować podstawowe procedury ochrony systemów informacyjnych.
